Formacje Manpupunior (Маньпупунёр)

Rosyjski cud natury

Formacje skalne Manpupunior (ros. Маньпупунёр), nazywane także wietrznymi słupami oraz mansyjskimi bałwanami to pomniki przyrody zlokalizowane na płaskowyżu w górach Uralu w Republice Komi Federacji Rosyjskiej. Leżą na terenie Piecioro-Ilyćiskiego rezerwatu przyrody (ros. Печо́ро-И́лычский госуда́рственный биосфе́рный запове́дник), na niewysokiej górze o tej samej nazwie (Manpupunior) w międzyrzeczu rzek Pieciory i Ilyć. Nazwa góry w języku lokalnego koczowniczego ludu Mansów oznacza „Mała góra idoli”. Siedem ogromnych skał znajduje się zaledwie 55 km na północ (w linii prostej) od Przełęczy Diatłowa. Wysokość „bałwanów” zawiera się w przedziale od 30 do 42 metrów. Są obiektem kultu Mansów, w związku z czym związanych jest z nimi wiele tajemniczych legend. Obok jeziora Bajkał, Doliny Gejzerów, wzgórza Kurhan Mamaja, Pałacu Peterhof, Soboru Wasyla Błogosławionego i góry Elbrus, Manpupunior zaliczane są do siedmiu cudów Rosji.

Powstanie

Około 200 milionów lat temu w miejscu, gdzie teraz stoją słupy, była wysoka góra. Deszcz, śnieg, wiatr, mróz i upały konsekwentnie niszczyły zewnętrzną strukturę góry fałdowej i zaczęły odkrywać jej wnętrze. Rzeźbotwórcza działalność wiatru, deflacja (wywiewanie cząstek mineralnych przez wiatr) i korozja (szlifowanie, żłobienie, polerowanie napotkanych skał materiałem niesionym przez wiatr) przez setki tysięcy lat uformowały charakterystyczne kształty formacji Manpupunior.

Jeden ze słupów o wysokości 34 metrów stoi nieco z boku pozostałych sześciu. Przypomina do złudzenia polską „Maczugę Herkulesa” zbudowaną z twardych wapieni skalistych, znajdującą się w Pieskowej Skale (teren Sułoszowej) na obszarze Ojcowskiego Parku Narodowego.

Turystyka

Słupy mają finezyjne kształty. W zależności od miejsca, w którym się stanie, mogą przypominać głowę człowieka, konia lub barana. W dawnych czasach ludzie czcili posągi i kłaniali się nim, a wchodzenie na nie było największym grzechem. Dostać się do Manpupunior jest niezwykle trudno, ponieważ skały znajdują się pośrodku Uralu, w głębokiej Tajdze, daleko od miejsc zamieszkałych przez ludzi. Z racji tego, że znajdują się na terenie rezerwatu, konieczne jest także uzyskanie przepustki od lokalnej administracji. Pieszo najłatwiej jest się tam dostać od strony obwodu świerdłowskiego, ale to długa (kilkuset kilometrowa) i wyczerpująca wyprawa tylko dla wprawionych turystów.

 

Źródła:
http://hibaratxt.narod.ru/severural/index10.html
https://www.manorama.ru/article/Stolby_vyvetrivaniya_na_plato_Manpupuner.html
http://www.gegra.pl/liceum/Rzezbiotworcza-eoliczna-dzialalnosc-wiatru/notatka/173